Nieuw onderzoek

In het kort

SGLT2-remmers zijn geassocieerd met betere renale uitkomsten dan GLP1-agonisten of finerenon bij pati├źnten met DM2 en chronische nierschade.

SGLT2-remmers zijn geassocieerd met betere renale uitkomsten dan GLP1-agonisten of finerenon bij patiënten met DM2 en chronische nierschade. Dit blijkt uit een systematische review en netwerk meta-analyse van Nguyen et al.

Beschrijving studie

De onderzoekers zochten naar gerandomiseerde klinische studies die SGLT2-remmers, GLP1-agonisten of finerenon vergeleken met placebo. Ze includeerden studies bij volwassenen met DM2 en een eGFR ≤ 60 ml/min of minimaal matig verhoogde albuminurie (ACR van ≥ 22,6 mg/mmol). Het gecombineerde primaire eindpunt was cardiovasculaire sterfte, niet-fataal myocardinfarct of niet-fatale beroerte (MACE) en gecombineerde renale uitkomsten gedurende een follow-up van minimaal 2 jaar.

Resultaten

De onderzoekers includeerden 29 gerandomiseerde studies met in totaal 50.938 patiënten. SGLT2-remmers, GLP1-agonisten en finerenon zorgden vergeleken met placebo voor een significante verlaging van het risico op renale uitkomsten. SGLT2-remmers zorgden voor een lager risico op gecombineerde renale uitkomsten vergeleken met GLP1-agonisten (RR=0,77; 95%BI=0,64 tot 0,91) en finerenon (RR=0,78; 95%BI=0,68 tot 0,90). Het risico op het optreden van MACE was niet significant verschillend tussen SGLT2-remmers en GLP1-agonisten of finerenon. Alleen SGLT2-remmers zorgden ten opzichte van placebo voor een significant lager risico op MACE (RR=0,85; 95%BI=0,76 tot 0,96). Bij GLP1-agonisten en finerenon was het risico op MACE tevens verlaagd, maar niet significant.

Discussie

SGLT2-remmers zijn geassocieerd met betere renale uitkomsten dan GLP1-agonisten of finerenon bij patiënten met DM2 en chronische nierschade. Volgens de onderzoekers heeft de studie enkele beperkingen. De studie vergelijkt SGLT2-remmers, GLP1-agonisten en finerenon op een indirecte manier met elkaar. De netwerk meta-analyse gebruikt daarnaast gegevens uit subgroep-analyses en kan bias of verschil in power tussen de verschillende studies niet uitsluiten. Ook verschillen de geïncludeerde studies onderling in onder andere follow-upduur en de definities voor de uitkomstmaten.

Belang voor de praktijk

Uit deze studie blijkt dat SGLT2-remmers geassocieerd zijn met een lager risico op gecombineerde renale uitkomsten vergeleken met GLP1-agonisten en finerenon. Het risico op MACE verschilt niet. De resultaten bevestigen de plaatsbepaling van SGLT2-remmers bij de behandeling van patiënten met DM2 en chronische nierschade. SGLT2-remmers en GLP1-agonisten zijn beide opgenomen in de richtlijn voor de behandeling van patiënten met DM2 en chronische nierschade. SGLT2-remmers hebben echter de voorkeur boven GLP1-agonisten (NHG, 2021). De Nederlandse richtlijnen doen geen uitspraak over finerenon bij patiënten met DM2 en chronische nierschade.

Belangenverstrengeling

Geen vermeld.

Bron

Nguyen BN et al. Comparative Efficacy of Sodium-Glucose Cotransporter 2 Inhibitors, Glucagon-Like Peptide 1 Receptor Agonists, and Nonsteroidal Mineralocorticoid Receptor Antagonists in Chronic Kidney Disease and Type 2 Diabetes: A Systematic Review and Network Meta-Analysis [published online ahead of print, 2023 Feb 8]. Diabetes Obes Metab. 2023;10.1111/dom.15009.

Contact

Laatst gewijzigd op 4 juli 2023

Deze site maakt gebruik van cookies

Wij gebruiken cookies om informatie over het gebruik van onze website te verzamelen om de inhoud te verbeteren. Door hieronder op “accepteren“ te klikken stem je in met het plaatsen en gebruik van al onze cookies. Voor meer informatie verwijzen wij je naar ons cookiebeleid.